Inmiddels zijn we een aantal maanden verder en is er een besluit genomen: ik stop met fokken. Natuurlijk niet alleen vanwege de laatste nare ervaring met Molly’s nestje, maar vooral ook omdat het na 10 jaar mooi is geweest. Het is prachtig om die kleine kittens groot te brengen en dat hebben we al die jaren ook met heel veel plezier gedaan. Maar het kost ook verschrikkelijk veel tijd en energie; in leuke dingen maar ook dikwijls in minder leuke dingen.

Afgelopen weken heb ik Chuzzle en Liv al laten castreren. Ook Djoser zal binnenkort gecastreerd worden, net als Loki en Molly na hun laatste nestje.
Maar Cattery Amraynald stopt nog niet zonder nog eens dubbel en dwars te gaan genieten van de laatste kittens die we hier groot gaan brengen. Loki is vier dagen geleden bevallen van een prachtige zesling, de eerste foto’s staan inmiddels online. En Molly is opnieuw zwanger van Djoser en rond half september uitgerekend. Hopelijk zal alles nu wel goed verlopen en mag ze haar kittens met succes grootbrengen. En natuurlijk zullen wij de komende jaren gewoon van ons heerlijke stel Ragdolls blijven genieten!

En dan de zesling van Loki. Niet echt gepland al op zo’n korte termijn, per slot van rekening had ze net een nestje van twee gehad. De natuur besliste alleen anders, want toen Yindi en Moonya een week of vijf waren werd Loki krols en die krolsheid hield niet meer op. Omdat ze van een nestje van twee al snel weer op haar oude gewicht was gekomen en haar aanhoudende krolsheid schadelijker voor haar werd dan als we haar opnieuw zouden laten dekken, hebben we haar maar bij Djoser gelaten. Et voila, het resultaat van die romance ligt hier nu alweer twee weken bij een tevreden mama.

Inmiddels hebben ze alle zes hun oogjes open en ze groeien goed. Grappig is dat Loki een eeneiige tweeling heeft gekregen in haar zesling. Dat is hier nog niet eerder gebeurd. Cassia en Poppy deelden namelijk dezelfde placenta (een placenta met twee navelstrengen) toen ze geboren werden. Beide hebben dan ook exact hetzelfde kleurtje (blue point mitted) en hun mitteds zijn ook precies gelijk getekend. Het zal dan ook lastig zijn om die twee uit elkaar te gaan houden. Zou een eeneiige kattentweeling ook een extra sterke band met elkaar hebben?

Met de andere vier gaat het tot nu toe wel goed, ze liggen er tevreden bij, drinken zelf allemaal melk bij mama en groeien goed.

Ze beviel enkele dagen vroeger dan verwacht en de kittens waren dan ook iets aan de lichte kant. Mede door de warmte had ze het toch behoorlijk zwaar met de bevalling. In de eerste uren kwam haar melkproductie niet op gang en hadden enkele kittens moeite een goede tepel te vinden, waardoor we ze eerst hebben moeten bijvoeden. Gelukkig gaat het nu beter en lijkt Liv zo langzamerhand genoeg melk voor alle vijf te hebben. Ze liggen er nu dus rustig en tevreden bij, we blijven de gewichten van de kleintjes goed in de gaten houden om te zien of ze nu allemaal voldoende voeding binnen krijgen.

De eerste foto’s staan op de kittenpagina. Ook zijn er nieuwe foto’s van Loki’s elf weken oude tweeling Yindi en Moonya, die er nu vijf halfbroertjes en zusjes bij hebben gekregen.

Enkele foto’s van het stel:

Molly languit tussen de planten

Aurora was bezig naar de buren te gluren

Boven en onder: Chuzzle

Djoser was nog nooit eerder echt buiten geweest en vond alle ruimte nog een beetje spannend

Een nieuwe bekende, namelijk onze 8 weken oude kleinzoon, mocht hier voor het eerst een dagje komen logeren. En daarmee leerden we een hele nieuwe kant van Aurora kennen. Waar de andere katten hem vooral nog een beetje eng vonden, was Aurora een en al enthousiasme en nauwelijks bij hem weg te krijgen. Het liefst zat of lag ze naast hem. Zodra hij ook maar iets van een huiltje liet horen wist Aurora niet hoe snel ze mij moest aantikken met haar pootje, zo van ‘vooruit, nu moet je in actie komen, doe er wat aan’ om vervolgens weer vol belangstelling toe te kijken. Dat tikken met haar pootje doet Aurora wel vaker, maar normaal gesproken alleen als ze zelf aandacht wil. We vinden dat ze nu wel het brevet oppas-poes verdiend heeft

Sculcap is voor Liv toch een waar wondermiddeltje gebleken, want voor het eerst in haar krolse poezenleven liet ze zich benaderen door een kater! Djoser was alleen zijn eerdere ervaringen met haar nog niet vergeten en ging zo voorzichtig en omslachtig te werk dat we niet dachten dat er ook één geslaagde dekking plaats gevonden had. Liv hielp hem ook al niet echt mee door zich telkens om te draaien zodra Djoser eindelijk de juiste positie gevonden had

Met hun gestuntel in het achterhoofd  zaten we dus eerder Liv’s volgende krolsheid af te wachten dan dat we rekening hielden met een zwangerschap. Maar twee dagen terug zagen we plots dat haar tepeltjes wel erg (knal)roze waren gekleurd, zo’n drie weken na de dekking is dat normaal gezien het eerste teken dat op een zwangerschap wijst. Hierbij spreken we dus voorzichtig uit dat Liv (misschien/waarschijnlijk/onder voorbehoud, je weet het nooit met haar) aan het einde van juni eindelijk haar eerste nestje mag verwachten. Aan haar skills als moeder zal het in elk geval niet liggen, want ze helpt nog steeds druk mee de kittens van haar zus Loki op te voeden.